Jak powstała nasza hodowla berneńczyków?
Wszystko zaczęło się od jednego psa — naszej pierwszej berneńskiej suczki, która całkowicie odmieniła nasze życie. Jej spokojny temperament, oddanie i ta szczególna więź, jaką tworzyła z każdym członkiem rodziny, przekonały nas, że berneński pies pasterski to rasa wyjątkowa. Po kilku latach obcowania z tą rasą postanowiliśmy podzielić się naszą pasją z innymi rodzinami.
Od tamtej pory minęło ponad 10 lat. Zdobyliśmy doświadczenie, ukończyliśmy kursy kynologiczne organizowane przez Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP) i nawiązaliśmy stałą współpracę z weterynarzami specjalizującymi się w dużych rasach. Mamy na koncie kilkanaście miotów i ponad 60 szczeniąt, które trafiły do kochających rodzin. Każdy miot to dla nas wydarzenie — planowane z rozwagą i prowadzone z troską o zdrowie zarówno mamy, jak i szczeniąt.
Hodowla berneńczyków to nie biznes — to styl życia. Trzeba lubić wczesne poranki (szczenięta nie śpią do ósmej), błotniste spacery w deszczu i sierść na każdej powierzchni w domu. Trzeba też umieć mówić „nie" — nie każda rodzina nadaje się na właściciela berneńczyka i naszym zadaniem jest to uczciwie ocenić.
Nie jesteśmy wielką hodowlą z dziesiątkami psów. Mamy kilka ukochanych suczek i starannie dobranego reproduktora. Każdy pies mieszka z nami w domu, śpi na kanapie i chodzi na spacery po okolicznych łąkach pod Krakowem. Wierzymy, że to jedyny sposób na wychowanie zrównoważonych, szczęśliwych berneńczyków — takich, które od pierwszych dni życia znają ciepło domowego ogniska.
Dlaczego warto wybrać naszą hodowlę?
Na rynku jest wiele hodowli berneńczyków. Nie wszystkie działają tak samo. Oto konkretne rzeczy, które nas wyróżniają — nie hasła marketingowe, tylko codzienne decyzje, które podejmujemy na rzecz zdrowia i dobrostanu naszych psów.
Miłość do rasy, nie do pieniędzy
Berneńczyki to nie produkt — to żywe istoty, które wymagają czasu, uwagi i odpowiedzialności. Każdą decyzję hodowlaną podejmujemy z myślą o dobru rasy, nie o zysku. Mamy 2-3 mioty rocznie, nie więcej.
Pełne badania genetyczne
Każdy reproduktor ma badania HD i ED (dysplazja stawów), DM (mielopatia zwyrodnieniowa), vWD (choroba von Willebranda) oraz badania kardiologiczne i okulistyczne. Wyniki udostępniamy na życzenie — nie mamy nic do ukrycia.
Dom, nie kojec
Nasze psy nie mieszkają w kojcach ani na podwórku. Żyją z nami — w domu, na kanapie, w ogrodzie. Szczenięta od pierwszych dni poznają dźwięki odkurzacza, śmiech dzieci i zapach kawy. Dzięki temu trafiają do nowych domów już częściowo socjalizowane i znacznie szybciej się adaptują.
Jak wygląda proces adopcji szczeniaka?
Od pierwszego telefonu do odbioru maluszka — krok po kroku. Cały proces trwa zwykle 8-12 tygodni.
Pierwszy kontakt
Dzwonisz (607 123 456) lub piszesz do nas. Rozmawiamy o Twoich oczekiwaniach, warunkach mieszkaniowych i doświadczeniu z psami. Bez zobowiązań — to rozmowa, nie egzamin. Pytamy głównie po to, żeby pomóc Ci podjąć dobrą decyzję.
Wizyta w hodowli
Zapraszamy na spotkanie do naszego domu pod Krakowem. Zobaczysz nasze psy, warunki w jakich żyją, i przekonasz się, czy to miejsce, któremu chcesz zaufać. Możesz przyjechać z całą rodziną — to ważne, żeby pies poznał swoich przyszłych domowników.
Rezerwacja i oczekiwanie
Jeśli obie strony czują, że to dobre dopasowanie — podpisujemy umowę rezerwacyjną z zaliczką (1000-1500 zł, wliczoną w cenę szczeniaka). Dostajesz regularne zdjęcia i filmy z rozwoju maluszka. Doradzimy też, jak przygotować dom na przyjazd szczeniaka.
Odbiór i dożywotnie wsparcie
Po 8 tygodniach szczeniak jedzie do nowego domu — zaszczepiony, odrobaczony, z książeczką zdrowia, rodwodem ZKwP/FCI i wyprawką startową (karma, smakołyki, zabawka z zapachem mamy, kocyk). Zostajemy w kontakcie — jesteśmy dostępni na pytania przez całe życie psa. Pomagamy z żywieniem, szkoleniem i opieką weterynaryjną.
Czy berneński pies pasterski jest dla mnie?
Berneńczyk to wspaniały pies — ale nie dla każdego. Zanim zdecydujesz, przeczytaj nasz artykuł o charakterze rasy. Tutaj krótka wersja: berneński pies pasterski to duży pies (samce 45-55 kg, samice 35-45 kg) z umiarkowaną potrzebą ruchu i ogromną potrzebą bliskości ludzi.
Berneńczyk nie nadaje się do życia na podwórku, w kojcu, ani do wielogodzinnego zostawania samemu. To pies rodzinny do szpiku kości — chce być tam, gdzie Ty. Z dziećmi jest cierpliwy i łagodny. Z innymi psami zazwyczaj dobrze się dogaduje. Nie wymaga intensywnych treningów, ale potrzebuje konsekwentnego wychowania od szczenięcego wieku.
Średnia długość życia berneńczyka to 7-10 lat (według danych Bernese Mountain Dog Club of America). Krótszą żywotność niż u mniejszych ras warto brać pod uwagę, planując wieloletnią więź z psem.